De inspiratie voor mijn blog van april haal ik uit een onhandig Kim moment.

Zondag ben ik vroeg uit de veren omdat ik vandaag lekker veel massages heb in mijn praktijk.
Iets wat ik vaak als eerste doe nadat ik heb ontbeten, is de hond uitlaten. Ik trek mijn joggingbroek aan en stap op mijn telefoon kijkend, de deur uit. Dan sla ik de deur achter me dicht en dan….. realiseer ik me dat de huissleutel nog binnen ligt. Oepssss

images

Daar staan we dan, zondagochtend half 9 Bink en ik,(zo heet mijn labrador) zonder sleutel voor de deur.

Er zijn een paar dingen die ik nu kan doen:
1) Mijn ouders vragen of ze de sleutel komen brengen (45 km hiervandaan)
2) In mijn eigen huis inbreken.
3) Met de hond gaan wandelen en kijken hoe het afloopt.

Ik kies voor de laatste, zo heb ik even de tijd om erover na te denken.
Terug van de wandeling neem ik toch het besluit mijn buren wakker te bellen en om een ijzeren kledinghanger te vragen. (Je begrijpt dat dit niet de eerste keer is). Deze truc heb ik van mijn buurman geleerd.(Dank nog daarvoor)

Na een half uur graaien in mijn brievenbus ben ik binnen!!!!
Yeeehh. Op dat moment realiseerd mijn ´hooggevoelige´ brein die erg van beeldspraak houdt, dat ik mezelf weer eens heb buitengesloten. De afgelopen weken doe ik honderd dingen tegelijk, is mijn weerstand superlaag en heb ik de sportschool al een tijdje niet gezien.

Conclusie: Ik neem niet genoeg ruimte voor mezelf in. Ik besluit een beetje beter voor mezelf te gaan zorgen. Zodat ik meer mindful ben en de huissleutel de  volgende keer gewoon meeneem.

Ik ben heel benieuwd of jij jezelf weleens buitensluit?

Please like & share:
Hoe ik mezelf buitensloot.